Postnatale repressie en prolongeren

Lusak en zijn prozaische verkenningen

Na zich enige tijd gericht te hebben op het schrijven van literatuur van wereldformaat, richt Herman Lusak zich sinds enige tijd bij gebrek aan voldoende schrijftalent op platvloerse lectuur. Het mocht al enige tijd bekend zijn dat de alleenstaande tweeverdiener een flinke vinger in de pap heeft bij de redactie van de wakkerste-krant-van-Nederland, maar dat hij dit ook tot de bodem van de kom zou uitbuiten hadden de meeste van de ingewijden niet verwacht. Dit gaf hem een snelle vluchtige en drempelloze toegang tot de landelijke massamedia, waardoor hij ons nu kan bevuren met zijn krakkemikkige taalterreur met ondermaatse representatiekracht.

Het levert ons krantenkoppen op als: 'Kinderen gered uit holen in Colombia', maar ook: 'Dries stopt de roel weer in vink'. De man is ook actief in de medische wereld met zijn uiterst obscure behandelingsmethode genaamd plasmachirurgie, waarover het laatste woord wat mij betreft nog niet gezegd is in de nieuwsrubrieken met diepgang.

Rest mij nog te zeggen dat ook de sportprestaties zwaar onder de maat zijn bij zijn team Crunch 4 , dit ondanks zijn tomeloze inzet en prestatiedrang. Het moest gezegd worden.

Blafhert

De fabelachtige nostalgie

Dag lieve kijkbuiskinderen,
Ik ben hier om jullie literair te hinderen.
Ik breng niet het nieuws van de dag,
Maar hoop te kunnen rekenen op een lach.
Al dan niet uit beleefdheid,
De boodschap dient te worden verspreid.
Zegt het voort aan ieder die ‘t wil horen,
En aan hen die het niet zal bekoren:
Gaat heen naar een ver oord,
Zorg dan ook niet dat gij de rust verstoord.
Vanaf vandaag zijn we terug in de vijftiger jaren,
Alles draait om normen, waarden en kinderen baren.

(Uit de bundel 'Voetballen in de woonkamer' van Vikter Schijnbrander)

Volgzaamheid

Druk erop

Heel volgzaam

Ik doe wat het wil

Ik weet ook niet wat ik anders moet

Barsten in mijn geheugen

Korsten op emoties

Blaren op mijn oogbal

Soms is alles te veel

Perkjes netjes aan kant

Stropdas in gelid

Knietjes naast elkaar

In mijn haren zit een strik

Kamerjas LIVE in concert 2010

dubbelklik voor de nieuwsbron

Berrie. Een bezichtiging op zich.

Zijn oogleden kletterden als pas opgehangen natte was tegen zijn grote uitpuilende ogen, die bij elke ogenschijnlijke ontsnappingspoging terug hun kassen in werden geduwd. Berrie. Een bezichtiging op zich.

Zo begint de prachtige novelle van Buntje Snijders. Een boek dat net op de valreep is uitgegeven dankzij Lobbe Bergsma, een gelukkige en onbaatzuchtige lottowinnaar die een uitgeverij begon. Wat veel mensen niet weten is dat er in de jaarlijkse strijd om het Boekenweekgeschenk een hoop verliezers zijn. Tientallen boeken, van veelal onbekende auteurs, worden vernietigd en ontkend door alle media. Er mag vervolgens nooit meer over gesproken worden. Het boek over Berrie, een pukkelige adolescent met een nietszeggend leven, was één van deze boeken en ook dit boek dreigde in de doofpot te worden gestopt.
Nadat de ontmoeting van Buntje Snijders met lottowinnaar Lobbe Bergsma dit boek van de ondergang redde, zijn er nog maar enkele exemplaren van dit boek verschenen, maar u kunt het boek nu direct bestellen!

Om u te overtuigen zijn hieronder enkele willekeurige fragmenten uit Berrie. Een bezichtiging op zich. geselecteerd, die u zelfs buiten de context, zonder enige kennis over de verhaallijn, zullen doen verrassen.

Berrie was te vergelijken met 'de waterval' van M.C. Escher: hoe langer je de tijd nam om er naar te kijken, hoe duidelijker het werd dat het plaatje niet klopte.

Berrie was lelijk. Asymmetrisch als de pest. De enige vloeiende vormen van zijn lichaam waren de roodgloeiende puisten die langzaamaan bezit leken te nemen van zijn gehele gezicht.
Berrie’s gezicht was dik. En niet alleen door de opzwellingen van de opengekrabde muggenbulten waar Berrie elke zomer weer mee te kampen had. Het overtollige vet bungelde niet geluidloos in kwabben aan zijn onderkin, en was er vaker dan hij dacht de oorzaak van dat docenten hem vroegen om te stoppen met kletsen.

Als er een reden was om te geloven in de Bijbel, dan was Berrie dat wel. Dit kon alleen het resultaat zijn van vele generaties incest, sinds het door Adam en Eva gestelde voorbeeld.

Ik heb het boek zelf net uit en ik ben helemaal weg van dit verhaal! Ik zou het zeker aan elke lezer aanraden! Dit boek is goed. Van het duidelijke begin, waarin alles omtrent Berrie’s persoonlijkheid nog een mysterie is, tot die ijzersterke slotzin:

Maar de natuur had het slim geregeld. Berrie zou zich nooit voortplanten.