zo blij dat deze lijst bestaat

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_coffee_consumption_per_capita

Van massaobservatie tot zelfrelativering

Hoe de dood van Natalee Holloway vanzelfsprekend te verbinden is aan het begrip bier? Onevenwichtig veel aandacht, luidt het antwoord.

Henry Propin

Franse filosoof (1867-1936)

Goede wijnjaren

1911, 1921, 1928, 1929, 1934, 1945, 1947, 1959, 1961, 1966, 1978, 1983, 1985, 1988, 1989, 1990, 1995, 1996, 2000 en 2005

Opbouwende blasfemie

Het idee van het bestaan van een opperwezen is in eerste instantie een begrijpelijk, echter kijkend naar de aanwijzingen die leiden naar een tegengestelde conclusie kan toch min of meer wel worden gezegd: God bestaat echt niet, sjezus!

City Marketing

Henry en de Hertenmolen

Henry was op zoek naar de hertenmolen. Vanuit Rotterdam Lombardijen had hij de bus genomen naar Kinderdijk, het molen walhalla van Zuid-Holland. Om nou te zeggen van heel Nederland is wellicht wat overtrokken, Zaanse Schans kon er echter ook wat van. Maar Henry woonde daar niet echt dicht in de buurt dus hij zocht zijn heil niet daar. De hertenmolenwaar Henry naar op zoek was bestond naar alle waarschijnlijkheid niet eens en als Henry dan ook nog helemaal naar Noord-Holland zo zijn afgereisd om daar achter te komen zou hij flink bedrogen uitkomen. Hiertegen wilde Henry zichzelf maar al te graag in bescherming nemen.

Hij wist ook niet helemaal zeker wat de exacte herkomst van de naam was (was het een molen waarin herten vermalen werden, werd hij aangedreven door herten of was het puur symbolisch), Henry tastte volledig in het duister. Hij had de avond ervoor in de kroeg erover gehoord en dit had zijn nieuwsgierigheid en fantasie weten te bespelen.

Na een busreis die onder andere leidde langs Ridderkerk en andere bible-belt-gehuchten kwam de bus uiteindelijk aan in Kinderdijk. Slenterend langs de dijk bekeek hij aandachtig alle houtgesneden naamborden van de verschillende molens die hij passeerde. Geen van allen had echter in de verste verte iets met herten te maken, laat staan andere gehoefde dieren. De moed begon Henry wat in de schoenen te zakken, zeker toen hij zag dat hij vrijwel alle molens inmiddels was gepasseerd. Ook bij de laatste molen bleek hij bot te vangen. Ook een vraag bij de plaatselijke bevolking naar het hoe en wat bood geen uitkomst. Beteuterd liep hij terug naar de bushalte, mijmerend over het feit dat deze molen dan misschien toch in Zaanse Schans stond en of hij daar dezelfde dag nog naartoe zou gaan. Dat deed hij maar niet, hij keerde terug naar zijn woonplaats. Om daar als een van de eersten weer plaats te nemen aan de toog van het dorpscafé. Hij raakte in gesprek over de molen en vond in de fantasie zijn tegenstander.