Zij die het betere wisten

Het waren zij die het beter wisten, die de hoed en de rand kenden.

Vandaar ook dat zij stonden kou te kleumen in een tentje, terwijl het door hun zo veronderstelde tuig lekker warm bij de kachel zat met een goed glas wijn c.q. whisk(e)y.

Het bloed werd onder hun nagels vandaan gehaald, terwijl zij dit nu juist zo goed konden gebruiken in deze bittere nacht waarin het kwik nauwelijks boven het nulpunt bleef.

Zij wisten van de hoed en de rand, zij wisten dit en dat was voldoende.

Bij nog een poging tot praten kreunde de 63-jarige bastaard, die nota bene zonder donorcodicil nog als enerlaatste op de wachtlijst kwam te staan, met zwaar doorrookte stem zijn laatste woorden: “Why can’t we all just get a lung?” Althans, zo gaat het verhaal.

Het zit overal, die kunst

Wegens het overlijden van de auteur Maarten Roest, wat zijn directe omgeving dik aan zag komen, staan de ontwikkelingen omtrent het uitgeven van zijn boek over Gerardus Cornelius Franciscus Bunzingh momenteel stil. Roest, bedenker en ontwikkelaar van het personage uit het langverwachte en veelbesproken verhaal over een workaholic pur sang, staat erom bekend dat hij in zijn boeken de lezer dwingt om op een afstand te blijven en vanuit daar eventueel een subjectief oordeel te vormen over de boeiende karakters die in zijn verhalen stevig worden neergepend.

Mensen die zich hebben ingeschreven voor het Boekenevenement op dinsdag 14 juni waar gesigneerde versies van het boek van Roest beschikbaar zouden zijn en aansluitend een handtekeningensessie gepland stond, moeten wij helaas diep teleurstellen.

Er vindt momenteel een overleg plaats met de familie van Roest over een eventuele samenwerking met Jordy Stam, een groot fan van de verhalen van Roest en beginnend schrijver, die heeft aangegeven zich bereid te voelen het verhaal te voltooien. Critici spreken van een semi-samenwerking, gezien de absentie van de aanvankelijke auteur van het boek. U wordt door ons op de hoogte gehouden van eventuele vorderingen in dit proces.

Gerard was niet dood. En dat was misschien wel het enige wat hem met het leven verbond. Gerard werkte doordeweeks. In het weekend wachtte hij op maandag. Zijn kinderen liegen niet wanneer zij in de mooiste herinnering aan hun vader beschrijven hoe hij ze in het weekend soms meenam naar zijn werk, waar zij in het donker om de beurt de zaklantaarn mochten vasthouden om hun vader bij te schijnen wanneer hij “in het geniep” vooruitwerkte. “De spanning van succes”, noemde hun vader het.

Gerardus Cornelius Franciscus Bunzingh

(Binnenkort verwacht!)

Onbegrijpelijke enquete

En dus een goede reden om hem in te vullen, suggesties voor het wel correct invullen kunnen gestuurd worden naar jaikbeneendichterenikwildieprijs@hotmail.com

Bedankt voor uw aandacht